امنیت هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) در خط مقدم تحول سیستمهای نظارتی قرار گرفته و راهکاری مؤثر برای افزایش دقت تشخیص و کاهش هشدارهای کاذب ارائه میدهد. یکی از مشکلات بزرگ سیستمهای امنیتی سنتی، نرخ بالای آلارمهای اشتباه است؛ بررسیها نشان میدهد که بین ۹۴٪ تا ۹۹٪ تمامی آلارمهای امنیتی میتوانند کاذب باشند. چنین آماری بیانگر اتلاف وقت، منابع و حتی ایجاد حس بیتفاوتی در اپراتورها نسبت به هشدارها است. در مقابل، سیستمهای هوشمند مبتنی بر AI با تحلیل دقیق دادهها، الگوهای رفتاری و تصاویر، توانایی تمایز تهدیدهای واقعی از عوامل بیخطر مانند حرکت حیوانات یا تغییرات نور را دارند. نتیجهی این هوشمندی، کاهش چشمگیر هشدارهای اشتباه و افزایش اعتماد به عملکرد سیستم امنیتی است.
در این رویکرد نوین، ترکیبی از فناوریهای مختلف به کار گرفته میشود؛ از نظارت تصویری هوشمند و الگوریتمهای تحلیل ویدیویی خودکار گرفته تا دوربینهای پیشرفتهی تشخیص چهره. این ترکیب سبب میشود خطای انسانی در پایش کاهش یافته و تنها هشدارهای معتبر و مرتبط ارسال شوند. بدین ترتیب همزمان با حذف بسیاری از آلارمهای بیمورد، سرعت واکنش به وقایع حقیقی در مواقع حساس نیز افزایش مییابد. حتی یکپارچهسازی سیستم امنیتی با سامانههای هوشمند مدیریت ساختمان (Smart Building) نیز به ارتقاء کلی امنیت کمک میکند؛ چرا که تمامی بخشهای نظارتی بهصورت هماهنگ و خودکار اداره میشوند. برندهایی نظیر آیریویژن (iReeVision) با ارائه این راهکارهای مبتنی بر AI، نقش کلیدی در توسعه سیستمهای امنیتی دقیق و قابلاطمینان ایفا میکنند. در نهایت، امنیت هوشمند نهتنها از داراییها محافظت میکند، بلکه آرامش خاطر واقعی را برای کاربران به ارمغان میآورد.
هوش مصنوعی؛ تحول در دقت سیستمهای امنیتی
ظهور الگوریتمهای یادگیری ماشین و یادگیری عمیق در سالهای اخیر، سطح جدیدی از دقت را به سیستمهای نظارتی و حفاظتی آورده است. برخلاف سیستمهای قدیمی که صرفاً بر پایه تشخیص حرکت یا صدا عمل میکردند، سیستمهای جدید مبتنی بر تحلیل هوشمند دادهها و الگوهای رفتاری هستند. این تحلیل هوشمند باعث کاهش چشمگیر هشدارهای کاذب میشود و جلوی بسیاری از آلارمهای اشتباه را میگیرد. به عنوان مثال، یک دوربین هوشمند تشخیص چهره میتواند تفاوت بین یک انسان واقعی و تصویر پرینتشده را تشخیص دهد، یا الگوریتمهای پیشرفتهی تشخیص اشیاء قادرند یک حیوان خانگی را از یک مزاحم انسانی بازشناسند. چنین دقت و تفکیکی اساس امنیت هوشمند مبتنی بر AI است و نشان میدهد چرا بهکارگیری هوش مصنوعی در سیستمهای امنیتی ضروری است تا از هرگونه واکنش اشتباه یا پرخطر جلوگیری شود.
نکته مهم دیگر پیشرفت سختافزار است. امروزه بسیاری از دوربینهای مداربسته به تراشههای هوش مصنوعی مجهز شدهاند که میتوانند الگوریتمهای سنگین یادگیری عمیق را در خود دوربین و بهصورت بلادرنگ اجرا کنند. این پردازش لبه (Edge Computing) باعث میشود دوربین تنها هنگام تشخیص تهدید واقعی آلارم بدهد و هشدارهای کاذب به شکل چشمگیری فیلتر شوند. به علاوه، پردازش داخل دستگاه، وابستگی به سرور مرکزی را کم کرده و تأخیر و پهنایباند مصرفی را کاهش میدهد. نتیجه اینکه سیستم امنیتی هوشمند سریعتر و کارآمدتر از گذشته عمل میکند.
نقش نظارت تصویری هوشمند در کاهش هشدارهای بیمورد
نظارت تصویری هوشمند یکی از مؤثرترین فناوریها برای کاهش هشدارهای اشتباه در سیستمهای امنیتی مدرن است. برخلاف دوربینهای سنتی که صرفاً ویدیو را ضبط و پخش میکنند، سیستمهای نظارت مجهز به AI قادر به درک محتوای صحنه و تفسیر رویدادها هستند. این فناوری هوشمند به سیستم اجازه میدهد میان حرکات عادی محیط (مثل تکان خوردن شاخه درخت در باد یا عبور یک گربه) و تهدیدهای واقعی (مثل نفوذ یک انسان به منطقه ممنوعه) تمایز قائل شود. به بیان دیگر، دوربین هوشمند فقط زمانی هشدار میدهد که واقعهای واقعاً مشکوک یا خطرناک رخ داده باشد.
به کمک نظارت تصویری هوشمند، نرخ آلارمهای کاذب به شکل چشمگیری کاهش مییابد. تنها رخدادهای واقعی و مهم برای اپراتور ارسال میشوند که این خود چندین مزیت در پی دارد: افزایش بهرهوری نیروی انسانی (تمرکز بر حوادث مهم به جای درگیر شدن با انبوه آلارمهای اشتباه)، کاهش خستگی و فرسودگی اپراتورها و واکنش سریعتر در برابر تهدیدات واقعی. جالب است بدانید برخی از سیستمهای پیشرفته با بهرهگیری از الگوریتمهای Deep Learning، موفق به کاهش تا حدود ۹۸٪ از هشدارهای کاذب شدهاند؛ این آمار چشمگیر نشان میدهد فناوری هوشمند تا چه حد میتواند معضل آلارمهای اشتباه را برطرف کند.
فراتر از آن، قابلیتهای نوینی به این دوربینها افزوده شده است که به کاهش آلارمهای بیمورد کمک میکند. به عنوان مثال، اپراتور میتواند برای اعلان هشدار آستانه زمانی تعریف کند؛ بدین معنا که سوژهی شناساییشده باید برای مدت مشخصی در محدودهی ممنوعه حضور داشته باشد تا هشدار فعال شود. این ابتکار ساده باعث میشود عواملی گذرا مانند پرندهای که از مقابل دوربین میگذرد، تغییر ناگهانی نور خودرو، یا حرکت لحظهای سایهها نتوانند به سرعت هشدار کاذب ایجاد کنند. تنها در صورت تداوم حضور یا رفتار مشکوک، سیستم آلارم میدهد که این دقت و اطمینان در تشخیص را بیش از پیش بالا میبرد.
همچنین برخی راهکارهای پیشرفته از ترکیب چند حسگر بهره میبرند تا صحت تشخیص را تضمین کنند. برای نمونه، سنسورهای دوگانه (مانند ترکیب دوربین و حسگر حرکتی یا مادون قرمز) را میتوان طوری تنظیم کرد که تنها در صورت فعال شدن همزمان هر دو، هشدار به صدا درآید. تحقیقات نشان داده این رویکرد دومرحلهای میتواند بسیاری از تحریکات اشتباه را فیلتر کند و جلوی آلارمهای ناخواسته را بگیرد. چنین تکنیکهایی به ویژه در محیطهای بیرونی پرچالش (با حیوانات، باد، باران و غیره) مفید هستند و پایداری سیستم امنیتی را افزایش میدهند.
تحلیل ویدیویی خودکار؛ قلب تپندهی امنیت هوشمند
تحلیل ویدیویی خودکار (Video Analytics) را میتوان قلب تپندهی یک سیستم امنیتی هوشمند دانست. این فناوری پیشرفته قادر است در هر ثانیه صدها فریم ویدیو را بررسی کرده و رویدادهای خاص را بهصورت آنی شناسایی کند. الگوریتمهای یادگیری عمیق امروزی چنان توانمند شدهاند که میتوانند رفتارهای غیرعادی را تشخیص دهند، الگوهای تکرارشونده را تحلیل کنند، وسایل نقلیه مشکوک یا افراد متجاوز را شناسایی کنند و حتی اتفاقاتی نظیر افتادن ناگهانی یک فرد یا درگیری و حرکات پرخطر را از میان تصاویر استخراج کنند.
خروجی این تحلیل پیشرفته، ارائه هشدارهای دقیق و هدفمند است. به بیان دیگر، سیستم به جای انبوهی از هشدارهای پراکنده، تنها زمانی آژیر میکشد که واقعهای رخ داده که واقعاً نیاز به توجه و واکنش دارد. نتیجه چنین رویکردی، کاهش چشمگیر آلارمهای کاذب و تمرکز بر رویدادهای مهم است. دیگر خبری از آژیر کشیدنهای مکرر به خاطر باد، باران، عبور حیوانات کوچک یا تغییرات نور و سایه نیست؛ هشدارها معنیدارتر و قابلاعتمادتر شدهاند.
قابلیت خودکار بودن تحلیل ویدئویی دو مزیت بزرگ به همراه دارد: نخست آنکه سرعت واکنش را بسیار بالا میبرد؛ چرا که سیستم بدون وقفه در حال پایش و تصمیمگیری است و در کسری از ثانیه میتواند رویدادی مشکوک را گزارش کند. دوم اینکه نیاز به حضور دائمی نیروی انسانی پای مانیتورها کاهش مییابد (که در بخشهای بعد بیشتر توضیح داده خواهد شد) و خطاهای ناشی از خستگی یا عدم تمرکز انسان نیز عملاً از بین میرود. در مجموع، Video Analytics پیشرفته باعث شده سیستمهای نظارتی امروز بسیار هوشمندتر، دقیقتر و کارآمدتر از نسلهای گذشته باشند.
دوربین هوشمند تشخیص چهره؛ سطح جدیدی از امنیت
در حال حاضر دوربینهای هوشمند تشخیص چهره به عنوان یکی از فناوریهای محوری در سیستمهای امنیتی پیشرفته شناخته میشوند. این دوربینها با تکیه بر مدلهای قدرتمند هوش مصنوعی میتوانند هویت افراد را تنها با یک نگاه تشخیص دهند. دقت این سیستمها به حدی است که حتی در شرایط نوری ضعیف یا زوایای نامساعد، باز هم کارایی بالایی از خود نشان میدهند. به عبارتی، چه فرد در تاریکی شب مقابل دوربین قرار گیرد و چه با کلاه و تغییر چهره تلاش در مخفی ماندن داشته باشد، الگوریتمهای تشخیص چهرهی امروزی میتوانند با درصد خطای بسیار پایین او را شناسایی کنند.
ترکیب دوربینهای تشخیص چهره با سیستم امنیتی هوشمند مبتنی بر AI، سطح جدیدی از حفاظت را رقم میزند. این ترکیب نهتنها مانع ورود افراد غیرمجاز میشود، بلکه امکان ردیابی و پایش دقیق رفتار افراد مجاز را نیز فراهم میکند. برای مثال، در یک مجموعه اداری یا تجاری بزرگ، این سامانه میتواند مسیر حرکت یک فرد را در ساختمان دنبال کرده و هرگونه ورود او به مناطق غیرمجاز را فوراً گزارش کند. در مکانهای حساسی مانند فرودگاهها، بیمارستانها یا مدارس نیز این تکنولوژی انقلابی عمل کرده است؛ بهطوریکه ورود افراد متفرقه به بخشهای ممنوعه را بلافاصله تشخیص داده و از وقوع حوادث امنیتی جلوگیری میکند. به طور خلاصه، تشخیص چهرهی AI بعد جدیدی به دنیای نظارت تصویری افزوده که دقت شناسایی را به مرز بیسابقهای رسانده است.
آیریویژن؛ پیشتاز در امنیت هوشمند
در میان شرکتها و برندهای فعال در حوزه نظارت تصویری، آیریویژن (iReeVision) با تمرکز بر فناوریهای هوش مصنوعی جایگاه ویژهای کسب کرده است. محصولات متنوع آیریویژن – از دوربینهای مداربستهی هوشمند گرفته تا پلتفرمهای نرمافزاری مدیریت تصاویر و تجهیزات تحلیل ویدیویی پیشرفته – همگی با هدف ارتقاء سطح امنیت و کاهش حداکثری هشدارهای کاذب طراحی شدهاند. این شرکت ایرانی با بهرهگیری از جدیدترین تکنولوژیهای AI تلاش کرده نیاز بازار داخلی به سیستمهای امنیتی دقیق و قابلاطمینان را تأمین کند.
آنچه آیریویژن را متمایز میسازد، تمرکز بر تحقیق و توسعه (R&D) مستمر است. تیمهای فنی آیریویژن دائماً در حال بهینهسازی الگوریتمهای تشخیص و یادگیری ماشین خود هستند تا محصولاتشان بالاترین دقت و کمترین خطا را در عمل ارائه دهند. نتیجه این تلاشها برای مشتریان، تجربهای بینقص و حرفهای در زمینهی امنیت است؛ تجربهای که در آن هشدار اشتباهی مزاحم کاربر نمیشود و در لحظات حساس، سیستم بدون تأخیر و اشتباه عمل میکند. نقش پیشرو آیریویژن در بومیسازی فناوریهای امنیت هوشمند، نویدبخش آیندهای امنتر با تکیه بر دانش داخلی است.
مدیریت ساختمان با AI؛ فراتر از یک سیستم امنیتی
امنیت هوشمند مبتنی بر AI صرفاً محدود به دوربینها نیست. این فناوری به شکل گستردهای در سیستمهای مدیریت ساختمان هوشمند نیز بهکار گرفته میشود و امنیت را با سایر جنبههای مدیریتی تلفیق میکند. تصور کنید یک ساختمان مدرن که در آن تمامی ورودیها و خروجیها، سیستمهای روشنایی، تهویه مطبوع، کنترل تردد و حتی اعلام حریق و اضطرار همگی تحت نظارت یک مغز متفکر مرکزی هستند. این هوش مرکزی با تحلیل مداوم رفتار ساکنین و شرایط محیطی، به شکل خودکار تصمیمگیری میکند؛ مثلا در پایان ساعت کاری، سیستم به طور خودکار درها را قفل و چراغها را خاموش میکند، یا هنگام تشخیص دود و آتشسوزی احتمالی، مسیرهای خروج را باز کرده و آلارمهای لازم را به صدا درمیآورد.
بهکارگیری چنین سیستمهای یکپارچهای، امنیت را فراتر از یک سامانه حفاظتی صرف ارتقاء میدهد. مزایا نیز متعدد است: کاهش مصرف انرژی (مثلاً خاموش کردن تجهیزات در زمانهای بلااستفاده)، پیشگیری از سوانح (از طریق پایش هوشمند نشتیها، دما، دود و …)، افزایش بهرهوری پرسنل و بهبود مدیریت بحران. برای نمونه، یک سیستم مدیریت ساختمان هوشمند میتواند در صورت ورود فرد غیرمجاز، بهطور آنی مسیر وی را مسدود کرده یا آسانسورها را قفل کند. یا اگر وضعیت اضطراری رخ داد (مانند آتشسوزی یا زلزله)، سیستم با توجه به دادههای سنسورها بهترین واکنش را نشان دهد و حتی راهنماییهای لازم را برای تخلیه امن ارائه کند. بدین ترتیب، امنیت هوشمند مبتنی بر AI به جزئی جداییناپذیر از مدیریت نوین ساختمانها تبدیل شده که آسایش و ایمنی را توأمان تأمین میکند.
کاهش وابستگی به نیروی انسانی و خطاهای انسانی
یکی دیگر از مزایای مهم بهکارگیری AI در سیستمهای امنیتی، کاهش خطای انسانی در تصمیمگیریها و کاهش وابستگی به نظارت مداوم نیروی انسانی است. در سیستمهای سنتی، تیمهای حفاظت باید بهصورت شیفتی ساعتهای طولانی به مانیتورها خیره شوند تا شاید متوجه وقوع اتفاقی غیرعادی شوند. این کار نهتنها خستهکننده و فرساینده است، بلکه انسان به طور طبیعی با افت تمرکز و دقت در طول زمان مواجه میشود و ممکن است تهدیدی را نبیند یا برعکس روی یک حرکت بیاهمیت واکنش نشان دهد.
با ورود هوش مصنوعی به عرصه پایش تصاویر، بسیاری از این وظایف به سیستمهای خودکار سپرده شده است. کامپیوتر خسته نمیشود، حواسش پرت نمیگردد و ۲۴ ساعته بدون افت کیفیت به تماشای دوربینها مشغول است. الگوریتمهای AI هر فریم را با دقت بررسی میکنند و کوچکترین نشانهای از خطر را تشخیص میدهند. به این ترتیب، احتمال خطای انسانی به شدت کاهش مییابد و کارکنان امنیتی میتوانند بهجای خیره ماندن مداوم به صفحه نمایش، بر تصمیمگیریهای راهبردی و واکنش به هشدارهای تأییدشده تمرکز کنند. ضمن اینکه کاهش آلارمهای کاذب خود به کاهش استرس و فشار روانی نیروهای حفاظتی منجر میشود؛ چرا که دیگر هر دقیقه با صدای آژیر بیمورد غافلگیر نمیشوند. در مجموع، AI نه تنها دقت سیستم را بالا میبرد، بلکه شرایط کاری انسانها را نیز بهبود داده و آنها را در انجام مؤثرتر وظایف یاری میکند.
آینده امنیت؛ از واکنش تا پیشبینی هوشمندانه
با پیچیدهتر شدن تهدیدات امنیتی در دنیای امروز، روشن است که روشهای قدیمی دیگر پاسخگوی نیازهای واقعی ما نیستند. امنیت هوشمند مبتنی بر AI پاسخی پیشرفته به این چالشها است؛ پاسخی که نهتنها به شناسایی بهتر تهدیدات کمک میکند، بلکه در پیشبینی و جلوگیری از وقوع آنها نیز نقش فعالی ایفا میکند. هوش مصنوعی با تکیه بر الگوریتمهای یادگیری ماشین و تحلیل دادههای کلان، میتواند رفتارهای مشکوک را در لحظه تشخیص داده و به سرعت نسبت به آن واکنش نشان دهد. این قابلیت بهویژه در محیطهایی مانند بانکها، مراکز صنعتی، تأسیسات حیاتی و حتی منازل هوشمند، یک تحول بزرگ در کاهش ریسکها ایجاد کرده است. برای مثال، سیستم AI ممکن است قبل از ارتکاب یک سرقت، تجمع غیرعادی افراد یا پرسهزدن مشکوک در یک محل را شناسایی کرده و هشدار پیشگیرانه صادر کند.
آیندهی امنیت به سمت سیستمهایی پیش میرود که بیشتر از انسانها میدانند، سریعتر تصمیم میگیرند و دقتی مثالزدنی دارند. بدین معنا که در دنیای فردا، نقش نیروی انسانی بیشتر نظارت بر عملکرد سامانههای هوشمند و تصمیمگیریهای راهبردی خواهد بود و خود سامانه بسیاری از امور اجرایی را به عهده خواهد داشت. امنیت دیگر یک واکنش منفعل به اتفاقات نخواهد بود، بلکه یک پیشبینی هوشمندانه و اقدامات پیشگیرانه خواهد بود. چنین نگاهی به امنیت – که مبتنی بر هوشمندی پیشدستانه است – میتواند تهدیدات را قبل از آنکه به بحران تبدیل شوند خنثی کند. البته برای تحقق کامل این چشمانداز، چالشهایی نیز پیش رو است که باید مدیریت شوند.
چالشها و ملاحظات پیادهسازی امنیت مبتنی بر AI
با همه مزایایی که برای امنیت هوشمند مبتنی بر AI ذکر شد، پیادهسازی این فناوری خالی از چالش و ملاحظه نیست. نخستین مسئله، زیرساخت فنی مورد نیاز است. بسیاری از سازمانها برای بهرهبرداری کامل از سامانههای هوشمند، نیازمند ارتقاء سختافزارهای پردازشی، پهنای باند شبکههای ارتباطی و ظرفیت ذخیرهسازی دادهها هستند. تحلیل مداوم ویدیوها و اجرای الگوریتمهای AI به توان محاسباتی بالا و شبکهای پایدار نیاز دارد که ممکن است زیرساخت فعلی هر سازمانی آمادهی آن نباشد. بنابراین، مدیران IT باید از قبل سرمایهگذاری لازم را در این بخشها پیشبینی کنند.
حریم خصوصی کاربران دغدغه مهم دیگری است. زمانی که سیستمهای هوشمند به طور پیوسته در حال ضبط و تحلیل تصاویر یا صداها هستند، احتمال نقض حریم شخصی افراد افزایش مییابد. سوالاتی از این قبیل مطرح میشود که این حجم داده کجا نگهداری میشود؟ چه کسانی به آن دسترسی دارند؟ آیا چهرهها و اطلاعات افراد بدون رضایتشان ذخیره و پردازش میگردد؟ برای جلوگیری از سوءاستفاده یا نگرانیهای عمومی، تدوین مقررات شفاف و دقیق جهت حفاظت از حریم خصوصی و دادههای شهروندان ضروری است. سازمانها باید ضمن بهرهگیری از AI، به قوانین حفاظت دادهها پایبند بوده و سیاستهای روشنی در این زمینه داشته باشند.
موضوع دیگر، هزینههای اولیه پیادهسازی چنین سیستمهایی است. خرید دوربینها و تجهیزات هوشمند پیشرفته، آموزش کارکنان برای استفاده صحیح از سامانهها، و یکپارچهسازی این سیستمها با ساختار امنیتی موجود، همگی نیازمند سرمایهگذاری قابل توجهی هستند. برای کسبوکارهای کوچک یا سازمانهایی با بودجه محدود، این هزینهها ممکن است مانعی در راه پیادهسازی گسترده AI باشد. البته باید در نظر داشت که هزینههای عملیاتی ناشی از هشدارهای کاذب (اتلاف وقت نیروها، ضررهای احتمالی حوادثی که نادیده ماندهاند و …) نیز رقم کمی نیست و سرمایهگذاری روی پیشگیری هوشمند در بلندمدت توجیهپذیر است.
در نهایت، اعتماد به تصمیمات هوش مصنوعی یک چالش مهم است. آیا مدیران و نیروهای امنیتی میتوانند ۱۰۰٪ به خروجی سیستمهای AI اعتماد کنند و تصمیمگیری را به آن بسپارند؟ جواب این سوال نیازمند آزمون و ارزیابی مداوم عملکرد سیستمها است. باید مکانیزمهایی برای نظارت بر عملکرد AI در نظر گرفت تا هر زمان که الگوریتم دچار خطا یا افت کارایی شد، سریعاً شناسایی و اصلاح شود. ترکیب نظارت انسانی بر AI و بازخورد مداوم به سیستم، تضمین میکند که امنیت برقرار شده نه تنها هوشمند، بلکه قابل اتکا و پاسخگو است. به بیان دیگر، در کنار هوشمندسازی باید مسئولیتپذیری سیستم نیز تأمین شود.
جمعبندی
امنیت هوشمند مبتنی بر AI دیگر یک فناوری لوکس یا مختص آینده نیست؛ بلکه به ضرورتی انکارناپذیر در دنیای پرچالش امروز تبدیل شده است. از شناسایی تهدیدات در لحظه گرفته تا پیشبینی رفتارهای مشکوک و کاهش خطای انسانی، هوش مصنوعی توانسته استانداردهای امنیتی را متحول کند و افقهای تازهای پیش روی سازمانها، نهادها و حتی زندگی شخصی افراد بگشاید. سیستمهای امنیتی مدرن به لطف AI به درجهای از دقت و هوشمندی رسیدهاند که تا چندی پیش قابل تصور نبود: تشخیص سریعتر و صحیحتر تهدیدات، کاهش بیش از ۹۰٪ هشدارهای اشتباه، واکنشهای خودکار و به موقع، و حتی جلوگیری از حوادث قبل از وقوع.
با این حال، برای بهرهبرداری کامل از این ظرفیت عظیم، باید ملاحظاتی را مدنظر داشت. زیرساخت فنی مناسب، حفظ حریم خصوصی، تأمین بودجه کافی و رعایت مسائل اخلاقی چهار ستون اصلی در پیادهسازی موفق یک سیستم امنیتی AI هستند. سازمانها باید با نگاه بلندمدت و تصمیمگیری آگاهانه به سراغ این فناوری بروند و برای کارکنان خود آموزش مستمر فراهم کنند تا بتوانند به درستی با سیستمهای هوشمند کار کنند.
در نهایت، آیندهی امنیت در دستان هوش مصنوعی است؛ اما این آینده زمانی پایدار و قابل اعتماد خواهد بود که میان «هوشمندی» و «مسئولیتپذیری» تعادل برقرار شود. بهرهگیری از فناوریهای نوین باید با آگاهی، برنامهریزی و نظارت انسانی همراه باشد تا امنیتی واقعی، هوشمند و قابل اطمینان برای همه حاصل گردد. با چنین رویکردی، میتوان اطمینان داشت که دنیای فردا جایی امنتر و آرامتر برای زندگی خواهد بود و تکنولوژی به جای ایجاد اضطراب، پشتیبان آسایش و امنیت ما خواهد بود.
